Pages

5 Ocak 2013 Cumartesi

Münire Teyze


Gözlerini kapattı. 

İçinden artık sıradanlaşmaya yüz tutmuş dileklerini bir kez daha tekrarladı, hiçbir umut belirtisi olmayan bakışlarını elindeki yarım kahveye odaklayarak… Gözlerini açtığında kendisini bıraktığı yerde buldu, elini ısıtan kahve sıcaklığından vazgeçmiş, yerini sonbaharın ılıklığına emanet etmek üzereydi.

Zamanı geri almak istiyordu. Yaşadıklarını tekrar yaşayacak kadar cesur biri değildi, sadece içindeki özlemini dindirmeye çalışıyordu.  Daha çok onun yanında olacaktı mesela. Mesela kavga ettikleri zaman odasında sinirine köle olmayıp, onunla, onun sessizliği içinde, yemek hazırlamaya devam edecekti. Mesela hep reddettiği ada tatiline uyacaktı. Çocukluk demeyip saatler boyu uçurtma uçuracaktı onunla. Sevmese de onun istediği konserlere gidecek, sadece kokusunu içine çekerek sarılacaktı saatlerce. Sadece O’nunla daha fazla mutlu olma ihtimalini yaşamak istiyordu elinden kayıp giden zaman parçalarında. Bencildi. Güçlü değildi, olamamıştı.

Yakınından gelen köpek sesiyle irkildi. Gülümsedi. Ciddiye almadığı bir konu olsa da evrenin kendi hali için üzülmüş olabileceğini düşünmüştü, bir an. O da köpek severdi ve tam o sırada.. Oturduğu rahatsız banktan doğruldu, düşüncelerini toparlamaya çalıştı. Yine saatler geçmişti işte.

Gökyüzü ikindiyi de tüketmiş, turunculaşmaya başlamıştı.
Kalkacak hali yoktu belli ki.

“O “diyordu içten içe. “Ah ne çok severdi bu vakitleri.” Elinde sigarası, aklında dizeleri, dalıp giderdi şimdi yanında olsa. Elini göğüs seviyesinde kaldırarak parmağıyla gökyüzüne şekiller çizer, o tok sesiyle dokunurdu kelimelere teker teker. Konuşmasının sonlarına doğru, durur, sessizliği dinler, o derin bakışıyla bir kez daha içine akardı; o an yeniden o adama aşık olduğunu hissederdi.

Düşündükçe içi parçalanıyordu. Tekrar gözlerini kapatıp, tekrar üzüleceğini bilse de, onun yanında olmasını dileyecekti ki kolunda bir sıcaklık hissetti. “Haydi” diyordu bir ses, “Haydi Münire Teyze, havalar artık soğumaya başladı hasta olacaksın.”

Kolundan tutan sese yöneldi Münire Teyze, hırkasını yine bankta bırakmıştı.